کالبدشکافی هواوی میت ۱۰ پرو: جراحی سخت‌افزار هوش مصنوعی و دوربین‌های لایکا زیر قاب شیشه‌ای

بیا این کالبدشکافی رو با یه حقیقت شیشه‌ای شروع کنیم — هواوی برای اینکه بتونه با رقبای سرسختش رقابت کنه، برای اولین بار تو سری میت از قاب پشتی شیشه‌ای استفاده کرده.

اما آیا این یعنی زیر این قاب دارای گواهی IP67 قراره سخت‌افزار شارژ بی‌سیم پیدا کنیم؟ با توجه به مشخصات رسمی، ظاهرا خبری از این تکنولوژی نیست:

← پردازنده هشت هسته‌ای Kirin 970 همراه با پردازنده گرافیکی Mali-G72 MP12

← صفحه‌نمایش 6.0 اینچی AMOLED با رزولوشن 1080 در 2160 (تراکم پیکسلی 402 ppi)

← دوربین اصلی دوگانه 20 و 12 مگاپیکسلی با دیافراگم ƒ/1.6، توسعه‌یافته با همکاری Leica

← دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی با دیافراگم ƒ/2.0

← عرضه‌شده در نسخه‌های 128 گیگابایت حافظه / 6 گیگابایت رم، و 64 گیگابایت حافظه / 4 گیگابایت رم

مجهز به اندروید 8.0 (Oreo) و رابط کاربری EMUI 8.0

قبل از اینکه شروع به باز کردن میت 10 پرو کنیم، اون رو کنار برادر بزرگترش، یعنی میت 9 (که قبلا دل‌وروده‌اش رو ریختیم بیرون) می‌ذاریم تا یه مقایسه سریع داشته باشیم.

تو نگاه اول تفاوت‌ها خیلی جزئی به نظر می‌رسن: دوربین جدید لایکا با لرزشگیر اپتیکال (OIS) خودنمایی می‌کنه و حسگر اثرانگشت گرد هم دقیقا زیرش قرار گرفته.

اما چیزی که بیشتر به چشم میاد، شیشه خمیده و ارگونومیک پشت گوشیه که با یه نوار طرح‌دار، ماژول دوربین دوگانه رو متمایز کرده.

یکم ناراحت‌کننده‌ست که هواوی طراحی دوربین‌ها رو تغییر داده، اما خب برای پیشرفت تو تکنولوژی باید این فداکاری‌ها رو قبول کرد.

با دقت بیشتر متوجه می‌شی که میت 10 پرو یه کوچولو از میت 9 کوچیکتره، با اینکه صفحه‌نمایشش 0.1 اینچ "بزرگتره"! این به لطف پنل 6.0 اینچی جدید با حاشیه‌های بسیار باریک اتفاق افتاده.

هنوز کالبدشکافی میت 9 یادمونه، پس دست می‌بریم سمت پیچ‌گوشتی، اما یهو متوجه می‌شیم که هیچ پیچی برای باز کردن وجود نداره! چند لحظه بعد یه کشف تکان‌دهنده دیگه می‌کنیم: خبری از جک هدفون نیست! ظاهرا موقع باز کردن این فبلت نمی‌تونیم با هندزفری سیم‌دار موزیک گوش بدیم.

از اونجایی که هیچ پیچی روی بدنه نیست، iOpener رو گرم می‌کنیم و می‌ذاریم روی قاب پشتی. با توجه به گواهی ضدآب IP67، از همون اول می‌دونستیم که قراره یکم به دردسر بیفتیم.

اگه قصد داری با این گوشی بری زیر آب، یادت باشه گواهی IP67 یعنی گوشی در برابر نفوذ آب (و گردوغبار) تا عمق یک متری و حداکثر به مدت 30 دقیقه مقاومه.

مکش رو روی شیشه قرار می‌دیم و با یه اسپاجر شروع می‌کنیم به باز کردن چسب‌های دورتادور فریم آلومینیومی...

در کمال تعجب، چسب‌هایی که گرم شدن خیلی به قاب پشتی نچسبیدن و با استفاده از چند تا پیک بازکننده، شیشه به راحتی از بدنه جدا می‌شه. احتمالا دلیل استفاده از نشانگرهای تشخیص رطوبت و این شیلد فلزی محکم روی کابل حسگر اثرانگشت هم همین چسب‌های نسبتا ضعیف باشن. مثل میت 9، کابل فلت حسگر اثرانگشت میت 10 پرو هم همچنان به عنوان یه پل، قاب پشتی رو به بقیه فبلت وصل نگه داشته.

حالا می‌تونی طراحی داخلی فوق‌العاده پرچمدار جدید هواوی رو ببینی! اولین چیزی که جلب توجه می‌کنه، یه کابل فلت پهن و بزرگه که از برد پایینی (Daughterboard) تا مادربرد اصلی بالا کشیده شده؛ جایی که تمام چیپ‌های مهم قرار دارن.

کنترلر حسگر اثرانگشت ساخت Silead رو می‌تونی سمت چپ این کابل فلت ببینی.

قطعات باارزش میت 10 پرو حسابی محافظت شدن و زیر یه شیلد فلزی بزرگ قرار گرفتن. برای ادامه کالبدشکافی، یکی از چند نشانگر تشخیص رطوبت و تمام پیچ‌هایی که تو دیدمون هست رو باز می‌کنیم. بعدش شیلد فلزی کوچیکی که روی کانکتور حسگر اثرانگشت قرار داره رو برمی‌داریم.

به نظر می‌رسه پیچ‌ها از یه نوع آلیاژ آلومینیوم ساخته شدن؛ چون نه به نوک پیچ‌گوشتی ما می‌چسبن و نه پد مغناطیسی می‌تونه اونا رو نگه داره.

حالا که همه پیچ‌ها باز شدن، دستامون رو با هیجان به هم می‌مالیم تا ببینیم زیر این پوشش چه خبره. قطعه بعدی که بیرون میاد، همون شیلد بزرگیه که فلاش ال‌ای‌دی دوگانه روش سواره و از تمام اتصالات فلت و کانکتورهای روی مادربرد محافظت می‌کنه.

قدم بعدی تو لیست ما — یه کابل فلت عظیم‌الجثه که تا حالا مثلش رو ندیده بودیم! بعد از برداشتن یه شیلد فلزی دیگه و جدا کردن دو تا کابل آنتن، می‌ریم سراغ درآوردن این کابل فلت.

در کمال تعجب می‌بینیم که فقط کابل فلت جدا نمی‌شه، بلکه کل برد پایینی (Daughterboard) هم همراهش میاد بیرون! این کابل مستقیما به پورت USB-C چسبیده و دور پورت هم با یه واشر پلاستیکی مخصوص برای گواهی IP67 عایق شده.

خیلی خوشحالیم که اینجا با یه پورت USB-C تقریبا ماژولار طرفیم. اگه این پورت خراب بشه، فقط کافیه این فلت بزرگ رو به همراه پورت تعویض کنی.

مسیر رو ادامه می‌دیم و اسپیکر اصلی رو جدا می‌کنیم. اینجا یه واشر قرمز روشن و یه غشای توری خیلی ظریف رو پیدا می‌کنیم که وظیفه‌شون محافظت از اسپیکر در برابر آب و گردوغباره.

جالبه بدونی نسخه استاندارد میت 10 فقط گواهی IP53 داره و ضدآب نیست؛ راستش ما هم دلیل این تفاوت رو نمی‌دونیم.

تو همین مرحله می‌تونیم موتور لرزشی رو هم بیرون بیاریم؛ البته این قطعه همون طراحی استاندارد و سکه‌ای شکل رو داره و چیز خاصی در موردش نیست.

برای رسیدن به مادربرد لحظه‌شماری می‌کنیم، اما قبلش یه قطعه مهم دیگه توجهمون رو جلب می‌کنه — باتری! یه لایه چسب بزرگ تقریبا کل سطح زیر باتری رو پوشونده. با کمی حرارت و استفاده از یه کارت پلاستیکی، می‌تونیم این غول 4000 میلی‌آمپرساعتی رو از جاش دربیاریم.

این باتری با ولتاژ 3.82 ولت و ظرفیت 15.3 وات‌ساعت، دقیقا همون باتری‌ایه که تو مدل قبلی استفاده شده بود. البته این‌بار با سیستم مدیریت هوشمند باتری همراه شده که رفتار کاربر رو یاد می‌گیره تا مصرف رو بهینه کنه و عمر باتری رو بالا ببره. هواوی قول داده که با فقط 20 دقیقه شارژ، می‌تونی یک روز کامل از گوشی استفاده کنی.

با وجود قاب پشتی شیشه‌ای، هیچ خبری از سیم‌پیچ شارژ بی‌سیم نیست. ظاهرا هواوی فقط نقاط ضعف طراحی شیشه‌ای (مثل دو برابر شدن احتمال شکستن گوشی) رو به ما داده و از مزایای اون (مثل شارژ وایرلس) خبری نیست.

فقط چند قدم دیگه تا رسیدن به گنج جدید HiSilicon (پردازنده اختصاصی هواوی) فاصله داریم! خشاب سیم‌کارت رو بیرون میاریم (جالبه که اینجا هم یه واشر لاستیکی قرمز رنگ می‌بینیم) و بعدش مادربرد به همراه سیستم دوربین دوگانه خیلی راحت از جاش بلند می‌شه. حتی اون پین کوچیکی که برای خروج سیم‌کارت استفاده می‌شه هم به یه واشر پلاستیکی ریز مجهزه تا گوشی کاملا آب‌بندی بمونه.

قبل از اینکه بریم سراغ جشن آیسی‌ها، بیایم دوربین لایکا که به این پرچمدار اضافه شده رو بررسی کنیم: یه ماژول 20 مگاپیکسلی مونوکروم (سیاه‌وسفید) و یه ماژول 12 مگاپیکسلی RGB (رنگی).

به لطف الگوریتم‌های هوش مصنوعی، میت 10 پرو می‌تونه صحنه‌ها و سوژه‌های مختلف رو تشخیص بده و نوردهی، رنگ، کنتراست و روشنایی رو به‌صورت خودکار تنظیم کنه تا بهترین عکس ممکن ثبت بشه.

لنز دوگانه لایکا دارای دیافراگم ƒ/1.6 هست که اجازه می‌ده فوتون‌های بیشتری به سنسور برسن؛ نتیجه‌اش عکس‌های خیلی بهتر تو نور کم و تصاویر بدون تاری از سوژه‌های در حال حرکته.

علاوه بر این، سیستم دوربین به لرزشگیر اپتیکال (OIS) مجهزه که به دلایل زیادی مهمه؛ یکیش اینکه می‌تونی با دست به لنز ضربه بزنی و تکون خوردنش رو ببینی!

سفر طولانی ما داره به آخرش می‌رسه؛ وقتشه یه نگاه دقیق به چیپست میت 10 پرو بندازیم!

← 4 گیگابایت (یا در نسخه‌های دیگه 6 گیگابایت) رم سامسونگ مدل K3UH6H60AM-EGCJ، که پردازنده جدید Kirin 970 دقیقا زیرش لایه‌بندی شده.

تراشه Kirin 970 دارای دو پردازنده چهار هسته‌ای (Cortex A73 و Cortex A53)، پردازنده گرافیکی Mali-G72 و یه واحد پردازش عصبی (NPU) اختصاصی برای هوش مصنوعیه.

← حافظه فلش 128 گیگابایتی NAND توشیبا مدل THGAF4T0N8LBAIR

← کنترلر NFC ساخت NXP Semiconductor مدل PN548

← ماژول فرکانس رادیویی (RF) مدل Skyworks SKY7360-2A

آیسی شارژر باتری HiSilicon Hi6523

کنترلر محافظ ولتاژ بیش‌ازحد (OVP) ساخت ON Semiconductor مدل NCP392D

و حالا بریم سراغ پشت مادربرد:

← ماژول‌های Front End برای باندهای WCDMA / LTE مدل Skyworks SKY78113-14، SKY78114-61 و SKY78117-14A

← فرستنده‌گیرنده (Transceiver) رادیویی HiSilicon Hi6363

← کدک صوتی HiSilicon Hi6403

← آیسی مدیریت تغذیه HiSilicon Hi6421

دنبال‌کننده پوشش سیگنال (Envelope Tracker) مدل HiSilicon Hi6422

آیسی مدیریت تغذیه HiSilicon Hi6423

← ماژول WiFi/BT برودکام مدل BCM43596XKUBG

شناسایی آیسی‌ها، بخش دوم:

← گیرنده موقعیت‌یاب (GNSS) برودکام مدل BCM47531

← سوییچ شبکه 2.4 Ghz و 802.11ac به همراه آمپلی‌فایر کم‌نویز Skyworks SKY85203-11

← سوییچ RF و LNA مدل HiSilicon 6H01S/6H02S

← منبع تغذیه صفحه‌نمایش AMOLED ساخت Texas Instruments مدل TPS65633B

آمپلی‌فایر صوتی کلاس D ساخت NXP Semiconductor مدل TFA9872C

مبدل افزاینده 1 آمپری Texas Instruments TPS61256A

← احتمالا مبدل DC-DC ساخت Ricoh

شناسایی آیسی‌ها، بخش سوم (سنسورها):

← شتاب‌سنج و ژیروسکوپ سه‌محوره STMicroelectronics LSM6DSM

← سنسور فشار STMicroelectronics LPS22HB (احتمالی)

← سنسور تشخیص عمق (ToF) و حرکات دست STMicroelectronics VL53L0X (احتمالی)

← قطب‌نمای الکترونیکی سه‌محوره AKM Semiconductor AK0991x (احتمالی)

بعد از این مهمونی سیلیکونی، یه نفس عمیق می‌کشیم و می‌ریم سراغ دکمه‌های پاور و ولوم. متأسفانه اینجا گواهی ضدآب IP67 با استفاده از قطعات پلاستیکی کوچیک و شکننده‌ای که برای عایق‌بندی استفاده شدن، به دست اومده. این یعنی این بخش اصلا تعمیرپذیر نیست و راحت آسیب می‌بینه.

اسپیکر مکالمه (Earpiece) با چسب خیلی محکمی سر جاش فیکس شده، اما خدایان کالبدشکافی به ما یه اسپاجر تیغ‌دار هدیه دادن و ما هم خوب می‌دونیم چطور ازش استفاده کنیم.

هواوی حسابی روی فناوری هوش مصنوعی میت 10 پرو مانور می‌ده و می‌گه این تکنولوژی می‌تونه صدای مکالمات ضعیف رو تقویت کنه و تو محیط‌های شلوغ، صدای نویز رو حذف کنه تا کیفیت تماس بالا بره.

در مقایسه با اسپیکر مکالمه، درآوردن فرستنده مادون قرمز (IR blaster) مثل آب خوردن بود و عملا خودش پرید تو دستمون!

وقتی نوبت به دوربین سلفی می‌رسه، اوضاع یکم اعصاب‌خردکن می‌شه؛ این دوربین به شدت تو شاسی میانی گیر کرده. یه کوچولو تکون می‌خوره، اما درآوردن تمیزش واقعا یه چالشه. پس فعلا بی‌خیالش می‌شیم و می‌ریم سراغ صفحه‌نمایش.

اما نفوذ به فاصله بین صفحه‌نمایش و فریم هم تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسه. هیچ مقدار حرارت دادن و کشیدنی جواب نمی‌ده. پنل جلویی با چسب به شدت محکمی چسبیده و لبه‌ها انقدر دقیق طراحی شدن که هیچ فاصله‌ای بینشون نیست.

تنها شانس ما سوراخ شاسی میانیه که برای دوربین دوگانه تعبیه شده. بعد از امتحان کردن تمام ابزارها، از اسپاجر Halberd گرفته تا ابزار بازکننده پلاستیکی و اسپاجر معمولی، بالاخره دست به دامن اسپاجر فلزی می‌شیم. و بله! بالاخره یه شکاف کوچیک باز می‌شه.

دوباره اسپاجر Halberd رو برمی‌داریم و دورتادور لبه‌ها می‌کشیم تا صفحه‌نمایش آزاد بشه. دقیقا همین‌جاست که دلیل گیر کردن دوربین سلفی رو متوجه می‌شیم — یه دونه پیچ لعنتی مخفی!

این تنها پیچیه که بین اون همه پیچ مشکی، رنگش متفاوته؛ اما فقط رنگش فرق نداره، جنسش هم متفاوته و همون‌طور که انتظار می‌رفت، به نوک پیچ‌گوشتی و پد مغناطیسی ما می‌چسبه.

پیچ سفید، تنها پیچیه که خاصیت آهنربایی داره.

با باز کردن این پیچ می‌فهمیم که براکت و خود دوربین سلفی فقط از این سمت (یعنی زیر صفحه‌نمایش) قابل دسترسی‌ان. این یعنی بدون برداشتن صفحه‌نمایش، هیچ راهی برای تعمیر دوربین جلو وجود نداره! واقعا برامون سواله کدوم مهندسی این طراحی رو تأیید کرده.

با این حال، دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 مشخصات خوبی داره. هواوی می‌گه میت 10 پرو می‌تونه با تغییر نقطه فوکوس روی سوژه، یه افکت بوکه حرفه‌ای ایجاد کنه تا سلفی‌ها و پرتره‌های جذابی بگیری.

خب، دیگه بیشتر از این نمی‌تونیم پیش بریم. وقتشه که به تجربه‌مون از کالبدشکافی این پرچمدار امتیاز بدیم. می‌تونست یه تعمیر خیلی لذت‌بخش‌تر از این باشه!

میت 10 پرو هواوی یه گوشی قدرتمنده که با قاب شیشه‌ای و چسب‌های ضدآبش، تعمیرات رو تا حدودی سخت کرده. با اینکه قطعاتی مثل مادربرد و پورت USB به راحتی جدا می‌شن، اما طراحی وحشتناک دوربین سلفی که تعویضش رو به باز کردن صفحه‌نمایش گره زده، یه کابوس برای تعمیرکاره. از طرفی چون بیشتر تعمیرات گوشی مربوط به تعویض صفحه نمایشه، برای این کار مجبوری تقریبا کل دل‌وروده گوشی رو بیاری بیرون که زمان و ریسک کار رو بالا می‌بره.

امیدوارم از این بررسی عمیق و کالبدشکافی تو تیم آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه عاشق دیدن رازهای سخت‌افزاری و طراحی داخلی گوشی‌ها هستی، حتما بقیه آموزش‌های کالبدشکافی ما رو هم تو سایت ببین و نظرت رو برامون بنویس!

← با وجود آب‌بندی IP67، قاب پشتی نسبتا راحت باز می‌شه.

← پورت USB، بلندگو و مادربرد راحت جدا می‌شن.

← میت 10 پرو پیچ کمی داره؛ همه چهارسوی معمولی و نسبت به آهنربا بی‌تفاوت، جز یکی که زیر نمایشگر پنهان شده.

← با فقط یک کابل بزرگ، چیدمان میت 10 پرو مرتبه؛ البته اون کابل به پورت USB لحیم شده.

← اگه دوربین جلو خراب بشه باید کل نمایشگر با فریم عوض بشه، یا موقع جدا کردن نمایشگر آسیب ببینه.

← و تعویض نمایشگر که رایج‌ترین تعمیره یعنی تقریبا همه قطعات باید دربیاد.