کالبدشکافی آیپد پرو ۹.۷ اینچ؛ راز برآمدگی دوربین و چیدمان عجیب قطعات

اپل تو این نسخه از آیپد پرو 9.7 اینچی سنگ‌تمام گذاشته و مشخصات سخت‌افزاری جذابی رو کنار هم چیده که قبل از باز کردنش بد نیست مرورشون کنیم:

← نمایشگر 9.7 اینچی کاملا لمینت‌شده با نور پس‌زمینه ال‌ای‌دی و فناوری Oxide TFT True Tone که رزولوشن 2048 در 1536 (264 پیکسل در هر اینچ) رو بهت می‌ده.

← پردازنده سفارشی 64 بیتی نسل سوم اپل یعنی A9X که با پردازنده کمکی حرکتی M9 جفت شده تا نهایت قدرت رو حس کنی.

← دوربین پشتی 12 مگاپیکسلی iSight با قابلیت ضبط ویدئوی 4 کیلواهم با سرعت 30 فریم بر ثانیه و دوربین جلوی 5 مگاپیکسلی FaceTime با کیفیت 720p.

← سیستم صوتی چهار اسپیکره که صدای خروجی رو با توجه به زاویه دستگاه بالانس می‌کنه.

سنسور اثر انگشت Touch ID، دو تا میکروفون، دو سنسور نور محیط، شتاب‌سنج، فشارسنج و البته ژیروسکوپ 3 محوره.

ارتباطات بی‌سیم شامل وای‌فای 802.11a/b/g/n/ac MIMO و بلوتوث نسخه 4.2 می‌شه.

← حافظه داخلی هم تو سه ظرفیت 32، 128 یا 256 گیگابایتی طراحی شده.

قبل از اینکه بخوایم ابزارها رو به جون این دستگاه بندازیم، یه نگاهی به بیرونش می‌ندازیم تا نمایشگر True Tone رو بهتر بررسی کنیم. البته مگه می‌شه یه دستگاه موبایل جدید از کوپرتینو بیاد بیرون و اون برآمدگی معروف دوربین پشتش خودنمایی نکنه؟

این برآمدگی 1.1 میلی‌متری رو تو مدل 12.9 اینچی ندیده بودیم، اما به خاطر قاب پشتی کمی کم‌عمق‌تر و ارتقای دوربین به لنز 12 مگاپیکسلی 4 کیلواهم، حضورش تو این مدل کاملا ضروری به نظر می‌رسه و چاره‌ای جز برجسته کردنش نبوده.

قاب پشتی با رنگ رزگلد این تبلت، شماره مدل جدیدی رو به ما نشون می‌ده: A1673، به همراه همون علائم نظارتی همیشگی که پشت محصولات اپل می‌بینیم.

طبق معمول اپل همیشه ترجیح می‌ده که دستگاه‌های خرابش به چرخه بازیافت خودش برگردن و کسی به فکر باز کردنشون نیفته، اما ما کار خودمون رو می‌کنیم!

کل خانواده آیپدها رو اینجا جمع کردیم! از چپ به راست: آیپد مینی 3، آیپد ایر 2 و آیپد پرو 12.9 اینچی. واقعا تو کل تاریخ اپل، هیچ آیپدی به اندازه این مدل، رنگ رزگلد رو به این زیبایی و شفافیت نشون نداده.

خارج از شوخی، خیلی خوبه که می‌بینیم تو طراحی جدید، تمرکز روی اضافه‌کردن امکانات کاربردی بوده تا اینکه بخوان فقط ضخامت دستگاه رو کمتر کنن؛ اون هم برای تبلتی که همین الانش از یه مداد هم نازک‌تره.

قبل از باز کردن فیزیکی، یه نگاه ایکس‌ری به داخل پرو 9.7 اینچی انداختیم تا نمای کلی قطعات دستمون بیاد. همون اول متوجه می‌شیم که برخلاف آیپد پرو بزرگ‌تر که چهار تا محفظه اسپیکر غول‌پیکر فضای داخلش رو اشغال کرده بودن، این مدل کوچیک‌تر یه چیدمان سنتی‌تر داره: باتری بیشترین فضا رو گرفته، مادربرد رفته سمت حاشیه و اسپیکرها هم تو لبه‌ها فشرده شدن.

اما اون نوار عجیب PCB که از وسط رد شده دقیقا چیه و چیکار می‌کنه؟ وقتشه که دقیق‌تر بررسی کنیم. بریم بازش کنیم و قطعاتش رو از نزدیک ببینیم!

اول iOpenerها رو گرم می‌کنیم تا چسب‌های دور نمایشگر نرم بشن. تو دفتر شرط‌بندی کردیم که این بار کابل‌های نمایشگر کجای دستگاه قایم شدن! حالا باید خیلی آروم و با احتیاط پیک‌ها رو دور لبه‌ها بکشیم و امیدوار باشیم که فلت یا قطعه حساسی رو پاره نکنیم.

شاید یه روزی مهندس‌های اپل تصمیم بگیرن تبلتی بسازن که برای تعمیر و سرویس، راحت باز بشه؛ بدون اینکه نیاز به این پروسه 30 دقیقه‌ای استرس‌زای گرم‌کردن، اهرم‌کردن کورکورانه و استفاده از بادکش داشته باشه. اما خب، قطعا اون روز امروز نیست!

بالاخره با کلی مکافات و دقت تونستیم پنل جلویی رو از قاب پر از چسبش جدا کنیم و اولین نگاه رو به داخل دستگاه بندازیم...

بله، کابل نمایشگر تو گوشه پایین سمت راست قرار داره! این یه چیدمان کاملا جدیده و موقع باز کردن باید حواست باشه پیک رو اونجا زیاد فرو نکنی.

دونستن اینکه کابل‌ها و فلت‌ها کجا قرار دارن، برای یه تعمیر بدون دردسر و ایمن حیاتیه و جلوی خسارت‌های میلیونی رو می‌گیره. پشت پنل نمایشگر که با یه فوم ضربه‌گیر پوشیده شده، کلی آیسی و چیپ مختلف جا خوش کردن که بریم با هم بشناسیمشون:

← آیسی Parade Technologies DP815 (احتمالا نسخه ارتقایافته کنترلر تایمینگ DP695).

← میکروکنترلر امنیتی NXP Semiconductors 8416A1 (مسئول مدیریت داده‌های Touch ID).

← آیسی مدیریت انرژی نمایشگر Renesas ISL98667A.

حالا چند تا پیچ رو باز می‌کنیم تا بتونیم اون شیلد بزرگ EMI (محافظ تداخل الکترومغناطیسی) که روی مادربرد رو پوشونده، برداریم.

ما این نوع شیلد رو تو آیپد پرو بزرگ‌تر هم دیده بودیم، اما تو سری آیپد ایر اصلا خبری ازش نبود و این نشون می‌ده اپل روی ایزوله کردن مدار تو نسخه پرو حساس‌تره.

دست‌هامون برای بررسی چیپ‌های مادربرد خارش گرفته، اما فعلا جلوی خودمون رو می‌گیریم و اول می‌ریم سراغ قطع کردن برق باتری. با قرار دادن دقیق یه پیک پلاستیکی، اتصال باتری به مادربرد رو قطع می‌کنیم تا برد کاملا ایمن بشه. قدم بعدی برداشتن یه شیلد دیگه‌ست که روی برد باتری قرار گرفته و دقیقا بین دو تا سلول بزرگ باتری جاسازی شده.

زیر این شیلد خبرهاییه! خیلی عجیبه، یه پیچی اونجا هست که به نظر می‌رسه کانکتور کیبورد هوشمند (Smart Keyboard) رو به برد باتری متصل کرده.

بعد از اینکه شیلدها و نوارچسب‌ها رو با مهارت کنار زدیم، می‌ریم سراغ قطعات سنگین‌تر. اول از همه: اسپیکرهای بالایی! این اسپیکرها خیلی محکم با چسب و پیچ سر جای خودشون محکم شدن، اما در برابر ابزار پلاستیکی بازکننده ما مقاومتی نمی‌تونن بکنن.

وقتی اسپیکرها رو برای بررسی دقیق‌تر بیرون میاریم، پاداش این زحمت رو می‌گیریم: می‌بینیم که اونا با کنتاکت‌های فنری به مادربرد وصل شدن و نیازی به لحیم‌کاری یا فلت‌های دردسرساز ندارن!

حالا نوبت بیرون آوردن مجرم اصلی اون برآمدگی زشت دوربینه. بله، اون فرورفتگی کاملا تا پایین و از داخل قاب تا روی روکش کریستال یاقوت کبود لنز ادامه داره.

اخیرا اپل تو خط تولید دستگاه‌های موبایلش قطعات سخت‌افزاری رو خیلی یکپارچه کرده و این دوربین هم از این قاعده مستثنی نیست.

این دقیقا همون دوربین 12 مگاپیکسلی با قابلیت فیلم‌برداری 4 کیلواهم هست که قبلا هم دیده بودیم؛ یه ارتقای خیلی خفن نسبت به دوربین 8 مگاپیکسلی 1080p تو کالبدشکافی‌های قبلی.

قطعا این ارتقا باعث می‌شه کیفیت عکاسی و فیلم‌برداری با این تبلت به‌شدت لذت‌بخش و باکیفیت بشه.

تو مسیر رسیدن به مادربرد، به یه سری بردهای عجیب و جدید برای اتصال آنتن برخوردیم. یه مقدار کمی چسب، هر کانکتور رو سر جاش محکم کرده، اما با یه اهرم‌کردن ملایم راحت از جاشون در میان.

این بردها به خودی خود هدف و کاربرد مشخصی ندارن؛ فقط می‌تونیم حدس بزنیم که سطح صاف بالایی اونا، نقش یه پشتیبان و تکیه‌گاه اضافی رو برای صفحه نمایش بازی می‌کنه.

از اونجایی که قراره موقع نقاشی کشیدن با قلم اپل (Apple Pencil)، کف دستت رو روی شیشه بذاری و فشار بیاری، احتمالا اپل خواسته با این کار مقاومت صفحه رو یه کم بالاتر ببره.

به هر حال، دیگه وقتشه بریم سراغ بررسی دقیق خود مادربرد!

مهمونی چیپ‌ها شروع شد! بیا ببینیم روی این مادربرد چه خبره:

← پردازنده 64 بیتی قدرتمند Apple A9X.

← حافظه رم 2 گیگابایتی (16 گیگابیتی) LPDDR4 از نوع Samsung K3RG1G10BM-KGCH.

← حافظه فلش NAND با ظرفیت 32 گیگابایت (256 گیگابیت) ساخت SK Hynix با شماره H23QEG8VG1ACR-BC.

← دو عدد کنترلر صفحه نمایش لمسی Broadcom BCM15900B0.

ماژول وای‌فای Apple 339S00109.

کنترلر NFC مدل NXP PN66 ولت و آیسی شارژ 1610A3 (که احتمالا مولتی‌پلکسر پورت نمایشگر هم هست).

← ماژول ترکیبی ژیروسکوپ 6 محوره و شتاب‌سنج InvenSense.

صبر کن، هنوز کلی آیسی و چیپ دیگه روی برد مونده!

← آمپلی‌فایر تقویت‌شده کلاس D ساخت Maxim Integrated.

← سنسور فشار M7H YP (احتمالا همون سنسور BMP282 ساخت Bosch Sensortec).

← آیسی مدیریت تغذیه Apple 343S00051-A1.

← یه آیسی مدیریت تغذیه دیگه با شماره Apple 343S00089-A1.

میکروکنترلر 32 بیتی مبتنی بر ARM Cortex-M0+ ساخت STMicroelectronics با شماره STM32L052T8.

کدک صوتی Cirrus Logic CS42L83A.

← مبدل صوتی Analog Devices ADAU7002.

متأسفانه برای تعمیرکارهایی مثل ما، تو این باتری خبری از اون زبانه‌های کششی چسب (Pull Tabs) نیست؛ همون زبانه‌های جذابی که تو آیپد پرو بزرگ‌تر و آیفون‌ها دیده بودیم. به همین خاطر، بیرون آوردن این باتری یه کار به‌شدت پردردسر و نیازمند حلال چسبه. اپل جان، می‌شه لطفا دفعه بعد این زبانه‌ها رو برگردونی؟

مشخصات این باتری نشون می‌ده که 3.82 ولت، 27.91 وات‌ساعت و 7306 میلی‌آمپر ساعت ظرفیت داره که اپل ادعا کرده تا 10 ساعت شارژدهی مداوم داره.

همون‌طور که انتظار می‌رفت، این ظرفیت خیلی کمتر از باتری 38.8 وات‌ساعتی مدل پرو بزرگ‌تره، اما یه ذره از باتری 27.62 وات‌ساعتی ایر 2 بهتره. با این حال، هر سه مدل تقریبا عمر باتری مشابهی رو ارائه می‌دن.

داشتیم بی‌خیال قاب پشتی می‌شدیم که یه تلاش دیگه برای درآوردن کانکتور هوشمند (Smart Connector) کردیم، به این امید که راحت‌تر از دفعات قبل جدا بشه... اما نه، از این خبرا نیست!

← آیسی اندازه‌گیری ظرفیت باتری Texas Instruments SN27545.

خب، به آخر این جراحی جذاب رسیدیم. امتیاز تعمیرپذیری این آیپد پرو 2 از 10 هست (10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر). تعمیر این دستگاه واقعا تخصص و احتیاط زیادی می‌خواد. تیم آیسی‌مدار همیشه سعی می‌کنه پیچیده‌ترین دستگاه‌ها رو براتون کالبدشکافی کنه تا دقیقا بدونید زیر قاب این گجت‌های گرون‌قیمت چه خبره. حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو به دوستای تعمیرکارت معرفی کن تا اونا هم از این آموزش‌های دست‌اول و حرفه‌ای استفاده کنن!

← باتری لحیم نشده، اما با چسب‌های بسیار قدرتمندی سر جاش چسبیده و دیگه خبری از زبانه‌های کششی راحت تو این مدل نیست.

← پورت کانکتور هوشمند تقریبا غیرقابل تعویضه، البته چون قطعه متحرکی نداره احتمال خراب شدنش هم کمه.

← پنل شیشه‌ای جلو و ال‌سی‌دی به هم پرس شدن. این کار پروسه باز کردن اولیه رو یه کوچولو راحت‌تر می‌کنه و گرد و خاک زیر تصویر نمی‌ره.

← اما همین پرس بودن پنل جلو باعث می‌شه هزینه تعمیر صفحه نمایش سر به فلک بکشه و خطر آسیب دیدن کل ال‌سی‌دی موقع باز کردن به شدت بالا بره.

← استفاده بیش از حد از چسب تو جای‌جای دستگاه برای نگه داشتن قطعات، هر نوع تعمیری رو حسابی سخت کرده.