عکاسی آباکوگرافی؛ ثبت حرکت نور مشابه بینایی انسان

اول باید یه اتاق کاملا تاریک پیدا کنی. بهترین نتیجه وقتی به دست میاد که پس‌زمینه هم کاملا مشکی باشه. تو این آموزش ما از یه کلاس تاریک استفاده کردیم. می‌تونی از یه تخته‌سیاه بزرگ استفاده کنی یا یه پارچه مشکی مات رو به عنوان بک‌گراند روی دیوار نصب کنی.

نقطه شروع و پایان حرکتت رو مشخص کن. این نقطه‌ها باید طوری باشن که سوژه بتونه تو تاریکی مطلق (یا با همون نور ضعیف لامپ) به راحتی پیداشون کنه یا بتونه با دست لمسشون کنه. ما اینجا از دو سر یه تخته‌سیاه استفاده کردیم تا سوژه بتونه با کشیدن دستش روی لبه‌های تخته، موقعیتش رو تشخیص بده.

دوربین رو روی سه‌پایه بذار و سرعت شاتر رو روی حالت Bulb تنظیم کن. حتما از یه ریموت شاتر استفاده کن تا موقع عکس گرفتن، دستت به بدنه دوربین نخوره؛ چون کوچک‌ترین لرزشی باعث می‌شه عکس‌ها تار بشن و کادربندی به هم بریزه.

قبل از اینکه چراغ‌ها رو خاموش کنی، می‌تونی چندتا عکس تو حالت روشن بگیری. بعدش چراغ‌ها رو خاموش کن و چندتا عکس بدون فلاش از فضای تاریک بگیر تا میزان نور محیط (Ambient) دستت بیاد. این عکس‌های پایه بعدا تو پردازش تصویر خیلی به دردت می‌خورن. این فریم‌های پایه دقیقا مثل ضبط کردن "صدای سکوت محیط" تو کارهای صوتی هستن و کیفیت خروجی رو بالا می‌برن.

حالا از سوژه بخواه با یه منبع نور تو نقطه شروع بایسته. تو این پروژه، سوژه یه لامپ رو که با دیمر نورش به شدت کم شده تو دستش گرفته. بهتره از لامپ‌های پرقدرت مثل 750 یا 1000 وات استفاده کنی و نورشون رو با دیمر تا حد ممکن پایین بیاری؛ اینطوری رشته‌های درخشان داخل لامپ با جزئیات خیلی زیبایی ثبت می‌شن.

در حالی که سوژه کاملا ثابت و بی‌حرکت ایستاده، اولین عکس رو بگیر. می‌تونی این عکس نقطه شروع رو چند بار تکرار کنی تا بعدا بتونی بهترین فریم رو انتخاب کنی یا کاری کنی که تصویر متحرکت روی نقطه شروع مکث بیشتری داشته باشه.

از سوژه بخواه حدود یک‌سوم یا یک‌چهارم مسیر رو به سمت جلو حرکت کنه. بهش بگو به محض اینکه فلاش دوربین زد، سریع و رو به عقب به سمت نقطه شروع برگرده.

دکمه ریموت شاتر رو فشار بده و همون‌طور نگه دار: فلاش همون اول کار می‌زنه و دوربین تا زمانی که دکمه رو نگه داشتی، مسیر برگشت سوژه به نقطه شروع رو نوردهی و ثبت می‌کنه. وقتی سوژه به نقطه شروع رسید، دکمه شاتر رو رها کن.

حالا اولین "مسیر مرکزی" نورت رو ثبت کردی. حداقل به یک فریم از این حالت (مثلا از وسط مسیر) نیاز داری، اما تو ایده‌آل‌ترین حالت باید دو یا سه تا از این فریم‌ها بگیری؛ مثلا از نقطه یک‌چهارم، نصف و سه‌چهارم مسیر به سمت مبدأ. بهتره کار رو با مسیرهای کوتاه شروع کنی و کم‌کم فاصله‌ها رو بیشتر کنی.

این فایل‌ها رو به ترتیب نام‌گذاری کن تا بعدا بتونی راحت‌تر مرتبشون کنی (مثلا فایل اول از نقطه یک‌چهارم، فایل دوم از نقطه نصف و فایل سوم از سه‌چهارم مسیر).

تو این مرحله باید عکسی بگیریم که حرکت سوژه از نقطه پایان (مقصد) به سمت نقطه شروع رو نشون می‌ده. دکمه ریموت شاتر رو فشار بده و نگه دار.

سوژه کارش رو از نقطه پایانی شروع می‌کنه و وقتی فلاش زد، آروم به سمت نقطه شروع برمی‌گرده. وقتی به نقطه شروع رسید، دکمه شاتر رو رها کن.

حالا که به مقصد نهایی رسیدیم، باید کاری کنیم که نور به نرمی و ملایمت محو بشه. برای ثبت این فریم‌های کاهشی، سوژه باید تو نقطه پایانی بایسته و بعد از زدن فلاش، رو به عقب حرکت کنه. این فریم‌ها باید از مسیر طولانی به کوتاه ثبت بشن تا ترتیبشون درست از آب دربیاد.

تو فریم اول، سوژه بعد از فلاش باید سه‌چهارم مسیر رو رو به عقب برگرده. تو فریم دوم، فقط نصف مسیر رو برمی‌گرده و تو فریم سوم، فقط یک‌چهارم مسیر رو رو به عقب حرکت می‌کنه. این سه تا فریم رو هم به ترتیب سیو کن تا به مجموعه عکس‌هات اضافه بشن.

سوژه تو همون نقطه پایان (مقصد) کاملا ثابت و بی‌حرکت می‌ایسته و تو یه عکس ثابت ازش می‌گیری. بعد از این مرحله قراره سوژه رو به سمت نقطه اولیه برگردونیم تا یه حلقه (Loop) کامل از مبدأ تا مقصد و بالعکس بسازیم.

حالا نوبت ثبت فریم‌های برگشته؛ یعنی جایی که سوژه باید خودش رو به نقطه شروع برسونه. برای اولین عکس از این سری، سوژه از سه‌چهارم مسیر شروع می‌کنه و با زدن فلاش، به سمت نقطه پایانی می‌ره. تو عکس بعدی، سوژه از نصف مسیر شروع می‌کنه و دوباره با زدن فلاش تا نقطه پایانی حرکت می‌کنه. و در نهایت تو عکس سوم، سوژه حرکتش رو از یک‌چهارم ابتدایی مسیر به سمت نقطه پایانی انجام می‌ده.

این فریم یه حرکت کامل رو نشون می‌ده. سوژه دقیقا تو نقطه شروع می‌ایسته و منتظر می‌مونه فلاش بزنه. همون‌طور که شاتر بازه و نوردهی ادامه داره، تمام مسیر رو تا نقطه پایانی حرکت می‌کنه.

این آخرین سری از عکس‌هاست. سوژه تو نقطه سه‌چهارم مسیر می‌ایسته، منتظر فلاش می‌مونه و تو طول زمان باز بودن شاتر، به سمت نقطه شروع (مبدأ) برمی‌گرده. بعد همین کار رو برای نقطه میانی (نصف مسیر) تکرار کن. و در نهایت سوژه تو نقطه یک‌چهارم مسیر می‌ایسته و بعد از فلاش، به سمت مبدأ برمی‌گرده.

به طور خلاصه، الان تو یه مجموعه کامل از این عکس‌ها رو ثبت کردی:

1. عکس‌های محیط تاریک (اینا اختیاری هستن و می‌تونی مستقیم بری سراغ فریم شروع)
2. فریم‌های نقطه شروع
3. مسیرهای مرکزی
4. مسیر مقصد
5. مسیرهای کاهشی
6. موقعیت نهایی
7. مسیرهای برگشت
8. مسیر پیوسته
9. مسیرهای میانی
10. فریم اتصال پایانی (اینم اختیاریه، چون تو مرحله آخر دقیقا به همون نقطه شروع رسیدی و می‌تونی از همون عکس اول استفاده کنی)

برای اینکه موقع ترکیب عکس‌ها گیج نشی، بهتره فایل‌ها رو به ترتیب حروف الفبای انگلیسی نام‌گذاری کنی. حالا با استفاده از نرم‌افزارهای ساخت فایل متحرک یا ابزارهای خط فرمان تو لینوکس، می‌تونی تمام این فریم‌ها رو پشت سر هم قرار بدی و خروجی رو با فرمت GIF ذخیره کنی.

فایل متحرک نهایی یه تصویر فوق‌العاده طبیعی از حرکت نور بهت می‌ده که سیستم بصری انسان رو شبیه‌سازی می‌کنه. در واقع ما داریم روی ساخت دوربین‌هایی کار می‌کنیم که این پروسه رو به صورت خودکار و فقط با فشار دادن یه دکمه انجام بدن.

خلاقیتت رو به کار بنداز و با استفاده از این تکنیک، تصاویر منحصر‌به‌فردی خلق کن. این یه راه عالی برای درک رفتار نور و پردازش تصویره.

• از ابزارهای نوری مختلف برای عکاسی استفاده کن.
• الگوهای حرکتی رو به سلیقه خودت تغییر بده.