آباژور تعاملی با مکانیزم آیریس و سنسور نور

اول از همه باید بهترین مکانیزم رو برای این کار انتخاب کنیم. یکی از روش‌ها استفاده از پنل‌های پلاریزه‌ست که با چرخیدن روی هم، جلوی نور رو می‌گیرن. اما این روش معمولا نتیجه دلخواه و جذابی که مدنظر ماست رو نمی‌ده.

بهترین انتخاب، استفاده از مکانیزم آیریس هست. این همون ساختاریه که تو لنز دوربین‌ها هم می‌بینی و با باز و بسته شدن، قطر دریچه رو تغییر می‌ده. خوبیش اینه که می‌تونی خیلی راحت یه چرخ‌دنده بهش اضافه کنی و با یه موتور سروو، حرکتش رو به صورت کاملا اتوماتیک کنترل کنی.

حالا باید طرح آیریس رو با ابعاد آباژور هماهنگ کنی. تو مدل‌های آماده‌ای که از این مکانیزم وجود داره، معمولا یه اهرم دستی بیرون قاب هست که با کشیدنش دریچه باز و بسته می‌شه. چون ما می‌خوایم این کار کاملا هوشمند انجام بشه و ظاهر لامپ هم به‌هم نریزه، باید اهرم بیرونی رو حذف کنی.

به جاش می‌تونی یه چرخ‌دنده مخصوص طراحی کنی که داخل قاب قرار می‌گیره و مستقیم به موتور سروو وصل می‌شه تا تیغه‌ها رو به حرکت دربیاره.

بریم سراغ بخش الکترونیک داستان. مغز متفکر این لامپ یه سنسور مقاومت نوری (فتوسل) و یه موتور سروو هست. سنسور میزان نور محیط رو می‌خونه و به میکروکنترلر دستور می‌ده که موتور رو چقدر بچرخونه.

برای اینکه خیالت از بابت کدها و منطق مدار راحت بشه، بهتره اول کل مدار رو تو محیط Tinkercad شبیه‌سازی کنی. وقتی مطمئن شدی که سنسور نور و سروو با هم هماهنگ هستن و زاویه موتور به درستی تغییر می‌کنه، مدار واقعی رو روی میز کارت ببند و قطعات فیزیکی رو به هم وصل کن.

برای اینکه موتور سروو روی کلاهک آباژور نصب بشه ولی بردبورد و مدارها پایین قرار بگیرن، می‌تونی از کابل‌های افزایش طول استفاده کنی و اونا رو از داخل پایهٔ لامپ رد کنی تا ظاهر کار تمیز بمونه.

موقع مونتاژ ممکنه به یه چالش بزرگ بخوری؛ اصطکاک قطعات چوبی خیلی زیاده و باعث می‌شه چرخ‌دنده‌ها گیر کنن. برای حل این مشکل، لایه‌های داخلی مکانیزم رو به جای چوب، از ورق‌های اکریلیک (پلکسی‌گلاس) ببر تا سطح صاف‌تری داشته باشن.

در نهایت هم چرخ‌دنده رو با چسب قطره‌ای محکم به موتور سروو بچسبون تا بدون هیچ لرزش و گیر کردنی کار کنه.